Veerboot naar Isla de Lobos vanuit Corralejo: waarom het ticket alleen niet genoeg is

Zeventien euro, 4,7 sterren, 3.521 beoordelingen: de veerboot van Corralejo naar Isla de Lobos en terug is het op twee na meest beoordeelde aanbod van het hele eiland. Het is ook een van de goedkoopste manieren om er te komen – alleen de speedboot kost een euro minder. En het is het aanbod waarbij het meeste mis kan gaan – niet op het water, maar ervoor en erna.

De aanbieder heeft er precies één zin voor nodig: “Reis van Fuerteventura naar het eiland Lobos met de veerboot vanuit Corralejo. Je krijgt een retourticket en kunt dit natuurpark in je eigen tempo verkennen.” Meer staat er niet. De belangrijkste aanwijzing zit midden in die laatste zin, in één woord: natuurpark. Je eigen tempo heeft op Isla de Lobos een kader, en dat kader wordt niet aan het loket uitgedeeld.

Het bootticket is de overtocht, niet de toegang

Isla de Lobos is beschermd gebied en het aantal mensen dat er tegelijk mag zijn, is begrensd: bij de invoering van het systeem begin 2019 noemde het Cabildo 200 bezoekers per shift, dus hoogstens 400 per dag. Wie voet aan wal wil zetten, heeft daarom een vergunning van het Cabildo de Fuerteventura nodig. Die kost niets. Je vraagt hem online aan, via lobospass.com of via het milieugedeelte van de website van het Cabildo. En het is een ander document dan je vervoerbewijs.

Het bezoek verloopt in twee shifts per dag: ‘s ochtends van 10.00 tot 14.00 uur en ‘s middags van 14.00 tot 18.00 uur. Je vraagt de vergunning aan voor een van die vensters, niet voor de dag. Per aanvraag zijn hoogstens drie personen voorzien; een gezin van vier heeft dus twee aanvragen nodig en moet daar niet pas op de aanvraagdag achter komen. Naam en identiteitskaart- of paspoortnummer van iedere persoon gaan mee in de aanvraag, kinderen inbegrepen, en je toont de vergunning als QR-code op je telefoon of op papier. Het aanvraagvenster gaat pas kort voor de bezoekdag open. Hoeveel dagen precies, wordt op verschillende plekken verschillend vermeld, en dat is het ene getal dat je echt zelf moet nakijken.

De eigenlijke onduidelijkheid is een andere: sommige rederijen vragen de vergunning voor hun passagiers aan, andere laten dat aan jou over. Uit het woord “retourticket” blijkt niet welk geval van toepassing is. Regel dat op de boekingspagina voordat je betaalt, niet op de steiger. En houd er rekening mee dat de regeling verandert: wat hier staat, is de stand van de openbaar beschikbare informatie. Bindend zijn alleen de aanbieder en het Cabildo de Fuerteventura.

Waarom dezelfde overtocht twee keer bestaat

Een blik op het aanbod maakt het concreet. Naast de veerboot van € 17 met 3.521 beoordelingen staat een tweede aanbod: “Isla de Lobos retourticket met parktoegang”, eveneens € 17, eveneens 4,7 sterren, 1.274 beoordelingen. Dezelfde prijs, dezelfde route, een andere omschrijving.

Als een markt het nodig vindt om parktoegang apart in het product te zetten, dan zit die blijkbaar niet vanzelfsprekend in elk ticket. Meer valt er uit die twee regels niet te halen. Minder ook niet.

Wat € 17 in dit veld betekent

De categorie Isla de Lobos telt 25 aanbiedingen, vanaf € 16, mediaan € 62, samen 11.547 beoordelingen. Eilandbreed zijn het er 190, vanaf € 12,50, mediaan € 69. De veerboot zit aan de onderkant van allebei en levert precies waar de prijs voor staat: een heenvaart en een terugvaart. De € 16 waar die categorie mee begint, is de speedboot, die dezelfde overtocht sneller en onrustiger vaart – een euro goedkoper, maar een andere tocht.

Geen gids, geen eten, geen uitrusting, geen programma. Dat is geen kritiek, dat is de productomschrijving. Wil je liever een begeleide tocht met iemand die vertelt wat je ziet, dan vind je die in dezelfde categorie hoger in de prijslijst. Waar het verschil tussen € 16 en een mediaan van € 62 vandaan komt, staat in Wat excursies op Fuerteventura kosten.

Wat er op het eiland is – en wat niet

Isla de Lobos heeft geen dorp. Geen winkels, geen supermarkt, geen bushalte, geen taxi, geen geldautomaat. Bij de aanlegsteiger ligt El Puertito, een handvol lage huizen voor een ondiepe, lichte baai, plus één restaurant waarvan het personeel ‘s ochtends uit Corralejo overkomt. Water, drinken en een korte kaart met vis en rijstgerechten zijn er te krijgen. De plaatsen zijn beperkt. Wie wil lunchen, vraagt meteen bij aankomst naar een tafel en niet twee uur later.

Dat is de complete bevoorrading van het eiland. Reken er niet vast op. Drinkwater hoort in je rugzak voordat je in Corralejo aan boord gaat, en meer dan een wandeling thuis zou vragen: de tocht naar de vuurtoren op de noordpunt en terug is een wandeling van formaat, geen ommetje om de baai.

Lavagesteente, wind en geen schaduw

De paden bestaan uit zandweg en kale vulkanische bodem. Dat spul is scherp en op plekken tegelijk glad, en het vreet dunne zolen op. Slippers werken op het strand van El Puertito en verder nergens. Dichte schoenen met een stevige zool zijn hier geen overdrijving, maar de voorwaarde om je vier uur überhaupt te kunnen gebruiken.

Natuurlijke schaduw is op Isla de Lobos nauwelijks te vinden. Het eiland is vlak, laag begroeid en volledig blootgesteld aan de noordoostpassaat – die is trouwens de reden dat hetzelfde pad op de terugweg een stuk langer aanvoelt. Wat je tegen de zon nodig hebt, koop je vooraf en neem je mee; vragen daarover horen bij de apotheek en niet in een reisartikel.

De terugvaart is de echte afspraak

Een retourticket klinkt flexibeler dan het is. De boten varen op vaste tijden en je tijdvenster loopt af wanneer het afloopt. Er is geen nachtboot en er is geen accommodatie op het eiland. Mis je het laatste vertrek van je shift, dan sta je in een natuurpark zonder dorp en moet je maar afwachten of er een watertaxi of een andere aanbieder opduikt. Dat kost extra, en niemand is het je verschuldigd.

Plan dus achterstevoren. Noteer bij het instappen de terugvaarttijd die op je ticket staat, en trek voor de terugweg meer tijd uit dan voor de heenweg. De meeste mensen lopen niet op het water uit de tijd, maar bij Playa de la Concha, waar een half uur vanzelf een heel uur wordt.

Als de boot niet vaart

Het kanaal tussen Corralejo en Isla de Lobos heet El Río. Het is smal en ondiep, en bij stevige passaat of Atlantische deining blijven de boten wel eens aan de pier. Gaat de vaart niet door, dan verstrijkt het venster waarvoor je vergunning geldt, en een vervangdag kan krap worden. Wat er bij annuleringen gewoonlijk gebeurt en hoe de termijnen lopen, staat in Boottochten bij wind en deining. De valkuilen bij het boeken zelf behandelt De meestgemaakte boekingsfouten.

Wanneer je dit ticket beter niet koopt

‘s Ochtends spontaan naar de haven lopen en hopen dat de toegang zich vanzelf regelt: dat is het geval waarin dit aanbod de verkeerde keuze is. De prijs is laag genoeg om er luchtig over te doen, en de toegang hangt toch aan een document dat je op de steiger niet meer regelt.

Is snorkelen het eigenlijke doel van je dag, dan past een kale overtocht ook slecht. Daar zijn eigen tochten voor onder Snorkelen en duiken, inclusief uitrusting. En wie een comfortabele dag met eten aan boord zoekt, zit beter bij de catamarantochten, ook al kost dat een veelvoud.

Zonder auto hoort de reis naar Corralejo in de berekening voordat je een ochtendshift boekt; hoe dat kan, staat in Fuerteventura zonder auto. En moet de dag toch anders lopen, dan liggen de alternatieven onder excursies op Fuerteventura en bij de bezienswaardigheden van het eiland.