Bezienswaardigheden op Fuerteventura: de plaatsen, de stranden en de wind

Een oud eiland waarvan niet veel over is

Fuerteventura is het oudste eiland van de archipel. Het vulkanisme dat het heeft opgebouwd gaat zo’n 20 miljoen jaar terug, en sindsdien draagt de zee het weer af. Wat je vandaag ziet, is de rest daarvan: ronde, kale bergruggen, brede dalvlaktes, lavavelden die tot puin uiteenvallen. Het hoogste punt van het eiland, de Pico de la Zarza op het schiereiland Jandía, komt tot 807 meter. Op Tenerife begint op die hoogte het bos pas.

De overige cijfers verklaren de rest. 1.660 vierkante kilometer, net geen 100 kilometer van de noordpunt tot Punta de Jandía in het zuidwesten, op het breedste punt zo’n 30 kilometer – en bij de Istmo de la Pared, waar Jandía aan de rest van het eiland hangt, maar een kilometer of vijf. Van de 325 kilometer kust bestaat ongeveer 55 kilometer uit fijn zand. Dat is de reden dat hier überhaupt iemand komt.

Wat het eiland niet is

Groen is het niet. Er is geen bos, er zijn geen beken, er is geen wolkenzone zoals op La Gomera of in het noorden van Tenerife. Palmen staan waar iemand ze heeft geplant en water geeft. Tussen februari en april kan er na regen een paar weken een dun groen waas over de hellingen liggen, de rest van het jaar is het eiland bruin, oker en zwart. Wie landschap gelijkstelt aan begroeiing, wordt hier niet gelukkig.

Levendige oude stadskernen zijn er evenmin. Betancuria, in 1404 gesticht als eerste hoofdstad en bewust ver van zee in de bergen gelegd zodat piraten het niet konden zien, telt tegenwoordig zo’n tweehonderd inwoners. De kerk Santa María gaat terug tot 1410, werd in 1593 bij een overval verwoest en in verschillende stijlen herbouwd. Dat is de moeite waard, maar het is een halve ochtend en geen stedentrip. Puerto del Rosario, de huidige hoofdstad met ruim 34.000 inwoners in de stadskern, is een haven- en bestuursstad en wil ook helemaal geen vakantieplaats zijn.

En windstil is het bijna nooit.

De wind is hier geen weer, maar het kenmerk

De passaat waait over de Canarische Eilanden uit het noordoosten, en Fuerteventura is te vlak om hem tegen te houden. Op de hoge eilanden stuwt de lucht op tegen de bergen en ontstaan er luwtezijden waar het werkelijk stil is. Die bergen zijn er hier niet. De winderigste maand is juli, met gemiddeld zo’n 27 kilometer per uur, en april tot en met augustus is één doorlopend winderig seizoen.

Dat heeft twee kanten en beide horen in je planning thuis. Aan de ene kant is het eiland daardoor een van de betrouwbaarste watersportgebieden van Europa: de surflessen beginnen bij 50 euro, windsurfen en kitesurfen ligt met een mediaan van 130 euro duidelijk hoger, omdat het daar meestal om meerdaagse cursussen met materiaal gaat. Bij de Playa de Sotavento ten zuiden van Costa Calma trekt de zee zich bij laagwater over meerdere kilometers terug en laat een ondiepe lagune achter een zandbank achter; bij Risco del Paso wordt in de zomer de wereldbeker gevaren.

Aan de andere kant betekent het dat een handdoek op een open strand zonder beschutting in juli geen ontspannen middag oplevert. Zand vliegt, je boek vliegt, en de wind koelt zo goed dat je de zonnebrand pas ’s avonds merkt. Wie beschut wil liggen, zoekt de baaien op – de lagunes bij El Cotillo, de aangelegde baai van Caleta de Fuste, het dorpsstrand van Morro Jable. Met heel kleine kinderen verschuift de wind de dagindeling zo sterk dat het een eigen onderwerp is: Fuerteventura met baby.

Het noorden: Corralejo, de duinen en Lobos

Corralejo ligt op de noordpunt. Direct ten zuiden ervan begint het natuurpark met de wandelende duinen, 2.668 hectare die zich over ruim tien kilometer langs de oostkust uitstrekken. Het zand is licht, het water turkoois, en omdat er achter het strand geen hotelrij staat, ziet het eruit als in de folder. Stroming en golven zijn op dit stuk wel serieus te nemen, en de duinen zijn beschermd gebied, geen buggyterrein.

Voor de kust ligt Isla de Lobos: onbewoond, vlak, met één restaurant en één vulkaankegel. De overtocht vanaf Corralejo duurt met de speedboot ongeveer 15 minuten en kost 16 tot 17 euro heen en terug. Het bezoek vraagt een gratis vergunning van het Cabildo de Fuerteventura, omdat het natuurpark begrensd is op 200 gelijktijdige bezoekers, in twee tijdvakken van 10 tot 14 uur en van 14 tot 18 uur. Sommige aanbieders vragen die voor je aan, andere niet. Dat is de ene vraag die je vóór het boeken echt moet stellen, en de regeling kan veranderen. Met 25 aanbiedingen en 11.547 beoordelingen is Isla de Lobos het grootste blok van het hele aanbod.

Zo’n 20 wegkilometer westelijker, over de FV-109 naar Lajares en verder over de FV-10, in ongeveer 20 minuten, ligt El Cotillo, een vissersdorp zonder hotelkolossen. Ten noorden van het dorp vormen riffen een reeks ondiepe lagunes waar nauwelijks deining binnenkomt; daarachter staat de Faro de Tostón met zijn drie torens. Landinwaarts bij Lajares loopt een bewegwijzerd pad naar de kraterrand van de Calderón Hondo, ruim vijf kilometer heen en terug. De laatste uitbarstingen liggen millennia terug. Fuerteventura is sinds 2009 UNESCO-biosfeerreservaat en sinds 2015 erkend Starlight-reservaat; de begeleide sterrentocht bij de Calderón Hondo kost 45 euro en heeft bij 936 beoordelingen 4,8 sterren.

Het zuiden: Morro Jable, Jandía, Cofete

Morro Jable is de zuidelijkste vakantieplaats, ruim 100 wegkilometer en ongeveer anderhalf uur van Corralejo. Vanuit de haven vertrekken de boten voor het spotten van walvissen en dolfijnen: de tocht van twee uur met drankjes en zwemstop kost 49 euro en is met 5.142 beoordelingen de meest beoordeelde tocht van het eiland – met 4,2 sterren, samen met een buggytocht, tegelijk de laagste waardering in de top 20. Wilde dieren zijn geen voorstelling, en wie een garantie verwacht, komt bedrogen uit. De hele rubriek walvissen en dolfijnen spotten begint bij 40 euro. Of zo’n tocht geschikt is voor kinderen hangt af van het type boot en niet van de prijs: boottocht met kinderen.

Achter de bergkam, aan de Atlantische kant van Jandía, ligt Cofete: twaalf kilometer strand, een stuk of tien huizen, verder niets. Het is de indrukwekkendste plek van het eiland en tegelijk de plek waar je niet moet zwemmen; stroming en branding zijn er sterk en toezicht is er niet. De toegangsweg vanaf Morro Jable is een bochtige grindweg over de kam. De meeste huurcontracten sluiten onverharde wegen uit van de dekking, wat er in de praktijk op neerkomt dat je elke steenslag zelf betaalt; wat precies geldt, staat in jouw contract. Daarom is Cofete veruit de meest geboekte bestemming op land: de jeepsafari kost 65 euro voor drie uur en valt onder buggy- en quadtochten, die bij 60 euro beginnen. De variant met Villa Winter kost 57 euro voor vier uur en valt onder excursies.

Wie wil lopen, gaat vanuit Morro Jable de Pico de la Zarza op. Het pad ligt zonder schaduw en de top hangt vaak in de wolken, maar het uitzicht valt van boven loodrecht op Cofete. Voor kinderen onder de vijf is dat niets, daarvoor zijn er andere routes: Fuerteventura met peuter.

Het midden en de westkust

Caleta de Fuste ligt aan de oostkust, ongeveer zeven kilometer ten zuiden van het vliegveld. De plaats is op de tekentafel ontstaan en heeft dus weinig eigen leven, maar wel een beschutte, aangelegde baai met een vlakke instap en korte afstanden. Voor een eerste verblijf op het eiland of met kleine kinderen is dat een heel verstandige uitvalsbasis, zie Fuerteventura met kinderen.

De westkust zie je het best bij Ajuy. Vanaf het zwarte kiezelstrand Playa de los Muertos loopt een verhard pad in een klein kwartier langs de steilkust naar de Cuevas de Ajuy, zeegrotten uitgesleten in het oudste gesteente van het eiland, meer dan 100 miljoen jaar oud en daarmee duidelijk ouder dan Fuerteventura zelf. De combinatie Betancuria, Ajuy en een uitzichtpunt over het binnenland is de kern van bijna elke eilandrondrit.

Wat je ter plaatse kunt boeken

Het aanbod telt 190 excursies vanaf 12,50 euro, met een mediaan van 69 euro en samen 55.597 beoordelingen. Het grootste deel speelt zich af op land: 83 aanbiedingen onder excursies, van de geitenkaasboerderij via sterrentochten tot Oasis Wildlife bij La Lajita, waarvan het toegangsbewijs 41,50 euro kost en dat met 3.596 beoordelingen de op één na meest geboekte post van allemaal is.

Op het water zijn er 29 aanbiedingen voor snorkelen en duiken vanaf 27 euro en 17 catamarantochten vanaf 50 euro, mediaan 75 euro. Bij de windsurf- en kitesurflessen staat een opvallend klein getal: 13 aanbiedingen, maar slechts 77 beoordelingen. Dat betekent niet dat de lessen slecht zijn, maar dat bijna iedereen ze ter plaatse bij de school boekt in plaats van vooraf. Op zo weinig stemmen moet je bij het vergelijken niet leunen.

En dan is er nog het buureiland. Lanzarote ligt een korte veerboottocht verderop, en de dagtocht naar Timanfaya is de enige eilandwissel die vanaf hier als uitstapje werkt. Wat die kost, hoe lang die duurt, of dat de moeite waard is en welk eiland überhaupt bij je past, staat in het zusterartikel over de Canarische Eilanden.